et U-vormige hoofdgebouw, voormalig klooster van de Miniemen, werd gekocht door de gravin van Lauraguais, erfgename van de burcht van de Prinsen van Oranje, gelegen op de heuvel boven het huidige kasteel. Van dit voormalige klooster maakte zij haar woning: het klimaat van Arlay was minder streng dan dat van Nozeroy in de Haut-Jura waar haar kasteel lag. Sommige decoratieve elementen werden van Nozeroy overgebracht naar Arlay. Madame de Lauraguais liet aan weerszijden van het hoofdgebouw een paviljoen bouwen. Zij liet het park aanleggen en de hoefijzerfontein en de ijskelder bouwen. Dit alles vond plaats rond het jaar 1770. De werkzaamheden duurden zo'n 10 jaar.

ijdens de Revolutie raakte het mobilair overal verspreid. In 1825 werd het eigendom overgenomen door Prins Pierre d'Arenberg, kleinzoon van de gravin van Lauraguais. Hij deed een beroep op een talentvolle meubelmaker uit Poligny (Jura) bij wie hij het volledige meubilair bestelde van licht hout (notenhout, essenhout en gespikkeld esdoornhout). De oorspronkelijkheid van dit meubilair, in het bijzonder het "bed met de giraf" (de giraf werd door Méhémet Ali sultan van Egypte aan koning Charles X geschonken) getuigen van de actualiteit uit het begin van de 19de eeuw.

    
okalisatie van het Kasteel van ARLAY